گرفتار رسوايى گناه پديدار شدن زشتىهاى انسان در ديد مردم دنيا يا در عرصه قيامت از شرم‌آورترين و تلخ‌ترين امور بشر است و عذاب وجدان و شوردلى بزرگى بر وجود آدمى وارد مىسازد و پيامد حادثه‌ها و سرگذشت‌هاى خطاكاران ، براى اهل ايمان عبرت‌آميز است . مشاهدهء سرانجام شرمسارى و پرده‌درى كردار آنان از جلوه‌هاى نازيباى تاريخ بشر است ؛ زيرا حوادث ، جلوه‌اى از حقايق مكافات عمل و رابطهء بين تكوين و تشريع است و با نافرمانى از ارادهء حق ، قانون و نظام هستى از محور خود بيرون مىرود و آثار ناگوارى بر زندگى موجودات زمينى و آسمانى به جا مىگذارد و علاوه بر وجود انسان ، حتى حيوانات و گياهان هم گرفتار نتيجهء عمل برترين آفريدهء خداوند يعنى آدم مىشوند و صحنه‌هايى از قيامت كبرى را به نمايش مىگذارند . پيامبر عزيز اسلام صلى الله عليه و آله در وصيت خويش به ابن مسعود مىفرمايد : يَا ابْنَ مَسْعُودٍ ! إِحْذَرْ يَوْمَاً تُنْشَرُ فِيهِ الْصَّحائِفُ وَ تَظْهَرُ فِيهِ الْفَضائِحُ ؛ فَإِنَّ اللَّهَ تَعالى يَقُولُ : وَ نَضَعُ الْمَوَ زِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيًا وَ إِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَ كَفَى بِنَا حسِبِينَ » « 1 » . « 2 » اى پسر مسعود ! بترس از روزى كه در آن نامه‌ها گشوده مىشود و رسوايىها آشكار مىگردد ؛ زيرا كه خداوند بلند مرتبه مىفرمايد : « و ترازوهاى عدالت را در روز قيامت مىنهيم و به هيچ كس هيچ ستمى نمىشود ؛ و اگر [ عمل خوب يا بد ] هم وزن دانهء خردلى باشد آن را [ براى وزن كردن ] مىآوريم ، و كافى است كه ما حسابگر باشيم . »

--> ( 1 ) - انبياء ( 21 ) : 47 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 74 / 111 ، باب 5 ، حديث 1 ؛ مكارم الأخلاق : 457 .